ေလလာရာ ေက်ာေပး
ခ်မ္းေအးခ်ိန္ ရင္၀ယ္ပိုက္
ေလာင္ၿမိဳက္ခ်ိန္ အရိပ္မိုး
မိုးဆိုးကို အံတုၿပိဳင္
လိႈင္းဂရက္၀ယ္ အားမာန္တင္း
ရံုးကန္ရင္ ခရီးဆက္
အၿပံဳးမပ်က္တာ အေမ...။
ခါးသက္သက္ ႀကမၼာဆိုး
၀ါးမ်ိဳလို့ ဒဏ္သင့္
ခံစစ္နဲ့ ခုခံ အမွန္စစ္ကို ယွဥ္ႏြဲး
ႀကမၼာဆိုးနဲ့ ၿပိဳင္ပြဲမွာ
ယိုင္လည္းမသြားတာ အေမ....။
သြားေလရာ လမ္းညြန္
နိဳင္းယွဥ္လို့ သူၿပ
မွားမွန္ကို သူခြဲ
လမ္းလြဲးရင္ ပဲ့ၿပင္
အမွန္တရာကို ထုတ္နဳတ္
ဆရာမဟုတ္ေပမယ့္
ဆရာမကူတဲ့ အသိဥာဏ္နဲ့
ဆရာလုပ္တာ အေမ....။
ဆိုးမိုက္လည္း အၿပစ္မၿမင္
သားသမီးဘက္ အသင့္ယွဥ္
ကေလးတစ္ေယာက္လို
ေၿပာသမွ်ကို ယံုလြယ္
အမွန္တကယ္ သူသိလည္း
ေခါင္းညိတ္ကာ သူၿပံဳးလို့
အပူလံုး ရင္၀ယ္ပုိက္
သားသမီးအတြက္ ၿငိမ္းခံလိုက္တာ
အေမ...။
ဘယ္အရာမွ မေမွ်ာ္မွန္
အေပ်ာ္တန္း ကစားပြဲလို့
ႀကိဳးတန္ေပၚ သူေလွ်ာက္ၿပီး
အသက္ေပးေလာက္ေတာင္
ေပ်ာ္စရာေတြ သူေပးလို့
တစ္ေန့ ေ၀းရမယ္သိလည္း
သားသမီးအတြက္ ရတက္မေအးသူ
ဘုရာ အဆူဆူထက္
သားသမီးအတြက္
ပထမဆံုး ဘုရာ တစ္ဆူဟာ
အေမ...။
No comments:
Post a Comment